KATTEN

Index Algemeen Aanschaf Voeding Vaccinaties Ontworming Vlooien en teken Geboorteregeling De operatiepatiënt Op reis Tandverzorging De oudere kat Leeftijd van een kat in mensenjaren

Algemeen

Een kat is een erg geliefd huisdier. Eeuwen geleden werd ze bij de Egyptenaren aanbeden wegens haar mysterieuze karakter. Met dat veelzijdig, onafhankelijk karakter heeft de kat een vaste plaats verworven binnen ons huisgezin. Bovendien heeft een kat, in tegenstelling tot de hond, het voordeel dat ze niet dagelijks moet worden uitgelaten. Daardoor valt haar verzorging vaak makkelijker te combineren met een druk familiaal en professioneel leven. Haar gewone, zowel als medische verzorging zijn daarom erg belangrijk voor haar eigenaar(s).

Met deze website willen we u enige nuttige informatie aanreiken voor de aanschaf en medische verzorging van uw huisdier. Natuurlijk is deze informatie niet volledig. Voor meer inlichtingen kan u zich steeds tot ons wenden.

Aanschaf

Voor u een kat aanschaft, is het aangeraden u vooraf even te bezinnen welk kattenras het beste bij uw levensstijl past. Als u niet goed weet welk soort kat het beste bij u past, is het de moeite waard om wat huiswerk te doen. Er zijn immers 70 verschillende kattenrassen.

Op het internet vindt u tal van websites, die u informeren over de verschillende kattenrassen. Praat eventueel met mensen, die eigenaar zijn van het ras waarin u bent geïnteresseerd. Ook wij staan tot uwer beschikking om u voorafgaand nuttige info te verschaffen.

U moet zich ook afvragen of u het belangrijk vindt om een raskat te hebben of geeft u de voorkeur aan een gemengd ras (Europese korthaar of Felis vulgaris).

Waar haalt u een kitten vandaan?
Opteert u voor een kitten van een gemend ras, dan zijn er voldoende plaatsen waar u ze kan vinden. Dierenasielen en opvangcentra bij u in de buurt, het uithangbord in onze praktijk, bij vrienden of familie.

Als u uw zinnen heeft gezet op een bepaalde raskat, dan zijn fokkersverenigingen of speciale bladen voor kattenliefhebbers een goede informatiebron voor nesten.

Eenmaal uw beslissing is gevallen, let bij de aanschaf van een kitten op volgende punten:

• Neem geen overhaaste beslissingen bij het eerste bezoek. Een nest kittens ziet er altijd ontzettend vertederend uit.
• Vraag of u de kittens even uit het nestje mag nemen. Kijk goed of de neusjes vrij zijn, er mag geen neusvloei zichtbaar zijn. De oogjes moeten helder zijn, zeker niet ontstoken. De oren moet proper zijn. De vacht moet glanzend zijn en er mogen geen vlooien op aanwezig zijn. Let op zwarte puntjes in de vacht, want dit wijst vaak op uitwerpselen van vlooien.
• Vraag of u het kitten voor de aanschaf aan uw dierenarts mag aanbieden om een grondige algemene gezondheidscontrole te laten uitvoeren.
• Vraag of het kitten reeds werd ontwormd en gevaccineerd. Bij fokkers zal dit doorgaans het geval zijn. Als het kitten een vaccinatie heeft gehad, dan beschikt de eigenaar over een vaccinatieboekje, waarin de dierenarts de datum van vaccinatie heeft genoteerd.
• Best blijft het kitten tot een leeftijd van 8 tot 9 weken bij de moeder, dit om probleemgedrag op latere leeftijd te voorkomen. Vraag aan de kweker of de kittens regelmatig in contact zijn gekomen met mensen. Als ze deze socialiseringscontacten niet hebben gekend op jonge leeftijd, dan leidt dit vaak tot angstig en schichtig gedrag op latere leeftijd.
• Vraag wat de kittens te eten krijgen, zodat u in de beginperiode bij u thuis dezelfde voeding kan geven, zodat voedingsdiarree wordt vermeden. Wenst uzelf over te schakelen op een andere voeding, doe dit geleidelijk (over een periode van circa één week), zodat het kitten kan wennen aan de nieuwe voeding. U kan best de bestaande voeding van het kitten met steeds meer van het nieuwe voer vermengen.

Mannetje (kater) of vrouwtje (poes)?
Zodra u heeft besloten welk kattenras u juist wilt, moet u een keuze maken tussen een mannelijke of vrouwelijke kat. Over het algemeen kan men stellen dat – uitzonderingen niet uitgesloten – dat katers iets rustiger en aanhankelijker zijn dan poezen.
Het merendeel van de huiskatten wordt gesteriliseerd of gecastreerd op jonge leeftijd, meestal rond de leeftijd van zes tot zeven maanden. Als u besluit een kater niet te laten castreren, pas dan op voor urine sprayende katers: dit kan zeer onaangenaam zijn als ze dit binnenhuis doen.

Als u een kitten uit een opvangcentrum of dierenasiel neemt, moet u mogelijk een overeenkomst ondertekenen dat u de kat binnen een bepaalde periode laat castreren of steriliseren. Hierdoor worden ongewenste nesten voorkomen.

(Bron: Alison Jones: ‘Kittens’)

VOEDING

De tijd dat katten gewoon de restjes van tafel kregen, ligt ver achter ons. Tegenwoordig zijn er veel studies gebeurd, die onderzochten wat de juiste voeding is voor uw huisdier. Ze leggen zich toe op het zoeken naar een evenwichtige samenstelling van een kattenvoer, zodat volledig wordt voldaan aan de basisbehoeften van de kat als carnivoor. Deze voedingen bevatten alle essentiële voedingsstoffen in de juiste verhouding, zodat een “onevenwichtige” voeding tot het verleden behoort.

In onze dierenartsenpraktijk bieden we u HILL’S voeding aan, speciaal ontwikkeld door en voor dierenartsen. Hill’s was het eerste bedrijf dat speciale voeding ontwikkelde als hulp in de behandeling van specifieke ziektes en aandoeningen bij katten. Ze hebben hun ervaring tevens ingezet voor de ontwikkeling van de beste dagelijkse voeding voor gezonde katten.
Met Hill’s “Science Plan” heeft de firma een gamma ontwikkeld, dat voeding heeft voor uw jonge ktten, de volwassen kat (nieuw ontwikkeld is Hill’s Neutered voeding voor gecastreerde of gesteriliseerde katten, zodat het gewicht op een gezond niveau blijft en ter voorkoming van urinewegproblemen) of de oudere kat (senior of ‘mature adult’).
 Naast de “Science Plan” lijn, bestaat: “Prescription Diet”, waarin een uitgebreid aantal voedingen zijn opgenomen voor specifiek klinische aandoeningen (overgewicht, nieraandoeningen, gastro-intestinale aandoeningen, voedselallergieën en –intolerantie, tandaandoeningen, skeletaandoeningen,…).

In ons dierenartsencentrum werken we voor beide gamma’s van Hill’s voedingen met een spaarkaart. Dit wil zeggen dat – na aankoop van 10 verpakkingen van om het evenwel voeding - u de 11de verpakking gratis krijgt (korting van 10%). Deze spaarkaart is onbeperkt geldig..

Vaccinaties

Zoals wij beschermd worden tegen besmettelijke ziekten (bijv. griepvaccinatie) is het eveneens noodzakelijk voor uw kat. Niet gevaccineerde katten lopen het risico op ernstige infectieziekten, die tot chronische problemen kunnen leiden of zelfs levensbedreigend kunnen. Door een eenvoudige vaccinatie kan uw huisdier optimaal beschermd worden tegen deze virale infecties.

Wat is een vaccinatie?
Een vaccinatie zorgt voor de opbouw van een bescherming (via antistoffen) tegen bepaalde ziekteverwekkers. Bij een vaccinatie wordt een kleine hoeveelheid vaccin, dat de ziekteverwekkers bevat, onder de huid ingespoten. Deze ziekteverwekkers zijn zo behandeld dat ze de kat niet ziek maken, maar zorgen ervoor dat de kat afweerstoffen aanmaakt tegen de ziekte. Komt uw kat, na de vaccinatie, in contact met deze ziektekiemen dan zal hij/zij tegen deze aandoening beschermd zijn en wordt hij niet of veel minder ziek.

Kittens
Pasgeboren kittens krijgen de eerste dagen via de moedermelk afweerstoffen mee. Deze antistoffen bieden een tijdelijke bescherming. Na het spenen dalen deze afweerstoffen echter snel, zodat kittens weer gevoelig worden voor ziekte. Op dat moment is het aangeraden kittens te vaccineren, zodat door deze stimulatie van het afweersysteem een goede bescherming wordt geboden. Een basisvaccinatie bij kittens bestaat meestal uit twee vaccinaties op een leeftijd van 9 en 12 weken. Gezien in ons land katten- en niesziekte sterk verspreid is, is een vaccinatie tegen deze virale aandoeningen absoluut noodzakelijk. Daarenboven raden we in de meeste gevallen ook een vaccinatie tegen leucose aan, omdat deze aandoening veel voorkomt in onze contreien.

Frequent gebeurt de eerste enting bij de fokker. Vraag daarom steeds naar het vaccinatieboekje en informeer bij ons wanneer de volgende vaccinatie dient plaats te vinden

De volwassen kat
Een jaarlijkse hervaccinatie of booster is wel degelijk nodig bij de oudere kat. Het niveau van de antistoffen daalt immers in functie van de tijd. Het afweersysteem dient op regelmatige tijdstippen terug gestimuleerd te worden.

Bovendien biedt deze jaarlijkse vaccinatie aan de dierenarts de mogelijkheid om de algemene gezondheidstoestand van uw dier te controleren. Bij deze controle worden oren, ogen, vacht en gebit nagekeken. Hart en longen worden beluisterd en het gewicht wordt gecontroleerd.

Blijkt, bijvoorbeeld, dat uw huisdier aan overgewicht lijdt, dan zal de dierenarts u middelen aanreiken om het gewicht terug onder controle te krijgen. Katten met overgewicht lopen immers een groter risico op diabetes (suikerziekte), hartaandoeningen, huidaandoeningen, gewrichtsproblemen, lever- of blaasaandoeningen.

Soms worden eigenaars van oudere katten daarentegen geconfronteerd met gewichtsverlies. Dit kan zijn oorzaak vinden in tandproblemen, een nieraandoening of een hart- of schildklierprobleem.

Omdat u uw huisdier dagelijks ziet, is het vaak moeilijk kleine veranderingen in zijn gedrag, eetgewoontes of gewicht waar te nemen. Om die redenen zijn de jaarlijkse gezondheidscontrole door uw dierenarts zo belangrijk. Snel gediagnosticeerde gezondheidsproblemen kunnen veel doeltreffender worden behandeld. Zodoende verlengt de levensduur van uw huisdier en de kwaliteit van zijn/haar leven wordt verbeterd.

Overzicht van de voornaamste kattenziekten waarvoor een vaccin bestaat

Kattenziekte (Typhus – Panleucopenie)
Een zeer besmettelijke virusaandoening, vaak met dodelijke afloop. Typische symptomen zijn: algemene loomheid, koorts, braken en waterige diarree. Ook het beenmerg en de lymfeklieren kunnen worden aangetast. Dit geeft aanleiding tot een verminderde weerstand, waardoor andere infectieziekten het ziektebeeld kunnen verergeren.

Niesziekte (‘Kattengriep’)
Meerdere ziekteverwekkers spelen bij deze luchtwegaandoening een rol (calicivirus, katten herpes virus en een aantal bacteriën zoals Bordetella bronchiseptica en Chlamydia). De voornaamste symptomen zijn: vermoeidheid, niezen, aften in de mond, neusvloei, tranende ogen, conjunctivitis en koorts. Katten, die hersteld zijn van niesziekte, blijven frequent drager van deze virussen en blijven deze ziektekiemen alsnog verspreiden. Bovendien leidt het virus vaak tot chronische aandoeningen (snot en/of oogontstekingen), die moeilijk te behandelen zijn.

Kattenleucose
Leucose wordt aanzien als één van de belangrijkste ziekten en doodsoorzaken bij de kat. Het leukemievirus verspreidt zich door onderling contact. De tijd tussen infectie en het uitbreken van de ziekte kan soms jaren duren. Een besmette kat lijkt dus perfect gezond, maar vormt een groot gevaar voor haar soortgenoten in de buurt.

De symptomen van leucose zijn zeer uiteenlopend, omdat het zich kan uiten in verschillende vormen, zoals bijv. door tumoren, bloedarmoede, diarree, slecht eten, … Bij twijfel zal bloedonderzoek de enige methode zijn om uitsluitsel te gevn.

Rabiës – Hondsdolheid
Ook de kat is gevoelig voor het razernijvirus. Een kat met hondsdolheid zal – in tegenstelling met de hond – eerder wegkruipen en slechts bij hoge uitzondering bijten. Ten Zuiden van Samber en Maas is de vaccinatie tegen rabiës verplicht. Voor buitenlandse reizen is een rabiëscertificaat noodzakelijk.

Ontworming

Katten worden vaak geplaagd door wormen, vooral infecties met spoelwormen en lintwormen komen voor in ons land. Een wormenbesmetting kan ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid van uw huisdier, het kan leiden tot darmproblemen, orgaanletsels, bloedarmoede, vermageren en bij kittens kan een ernstige worminfecties zelfs dodelijk aflopen.

Spoelwormen
De spoelwormen bij katten zijn ongeveer 5 tot 10 cm lang en zien eruit als spaghettidraden. Kittens zijn bijna altijd besmet met spoelwormen, maar bij volwassen dieren is de besmetting soms nauwelijks merkbaar.

Hoe raakt uw kat besmet?
Alle katten snuffelen graag overal rond. Als één van die plaatsen besmet is door wormeieren, krijgt uw kat er automatisch een paar op de pootjes, vacht of neus. Het dier hoeft zich vervolgens maar even te likken om de wormeieren binnen te krijgen. Bovendien kunnen wij zelf de eitjes via onze schoenen mee in huis brengen. Zonder dat u het merkt, wordt uw huisdier zo besmet en komen de wormeitjes in het maagdarmkanaal. Daar ontwikkelen ze zich tot wormlarven, die de darmwand doorboren en een ingewikkelde tocht door het lichaam maken. Na een aantal weken worden ze pas volwassen spoelwormen. Een ander deel van de larven ontwikkelt zich niet en blijft in rustfase achter in de spieren en het vetweefsel.
Zodra een kattin drachtig wordt, ‘ontwaken’ deze larven en trekken naar het melkklierweefsel, waar ze de kittens besmetten via de moedermelk. Bovendien geeft een kattin de wormen ook vóór de geboorte door aan haar kittens via de baarmoeder. Drie tot vier weken later zijn deze spoelwormen volwassen geworden in de darm van het kitten. De volwassen spoelwormen zijn zeer vruchtbaar en leggen tot 200 000 eitjes per dag. Zo besmetten zij de omgeving, andere soortgenoten, maar ook de mens en met name kinderen. Recent is er aangetoond dat er een relatie bestaat tussen spoelwormbesmetting en allergische astma bij de mens.
We mogen ervan uitgaan dat praktisch alle jonge katten besmet zijn met spoelwormen. Van de volwassen katten is 20% tot 30% besmet.
Een andere bron van besmetting zijn prooien, zoals vogels en muizen. Men noemt deze ‘tussengastheren’, omdat de wormeitjes zich niet verder ontwikkelen in deze dieren, maar er alleen een tijdje ‘bewaard’ worden. Drie weken na het eten van deze prooien, trefft men volwassen spoelwormen aan in de darm van de kat.

Alle reden dus om uw kat regelmatig te ontwormen. Kittens kan u best tijdens de twee eerste levensmaanden om de twee weken ontwormen, vanaf de leeftijd van drie maanden maandelijks en vanaf de leeftijd van een halfjaar om de zes maanden. Een volwassen dier kan u best twee- tot viermaal per jaar ontwormen, zeker als het om een kat gaat, die regelmatig een prooi vangt. Poezen, die altijd binnenshuis vertoeven, hoeven slechts éénmaal per jaar worden ontwormd.
In onze praktijk zijn er verschillende ontwormingsmiddelen voorradig. Wij adviseren u graag over het meest geschikte middel en de juiste dosering voor uw kat.

Lintwormen
Lintwormen leven eveneens in de darm van uw huisdier en kunnen van enkele millimeters tot enkele meters lang zijn. De meest voorkomende lintworm is de Dipylidium caninum. Deze lintworm bestaat uit een kop, een hals en een groot aantal schakels, die gevuld zijn met tientallen lintwormeitjes.

Hoe raakt uw huisdier besmet?
De lintwormschakels zijn te vinden in de uitwerpselen of op de vacht van uw huisdier. Deze schakels zie je vaak op de ontlasting of rond de anus van uw huisdier. Ze zien eruit als rijstkorrels. Deze schakels, die gevuld zijn met eitjes, worden opgenomen door een ander dier (= ‘tussengastheer’, o.a. konijnen, muizen, vlooien,…), waarin de eitjes zich ontwikkelen tot lintwormlarven. Door de tussengastheer op te eten of door een beet, wordt uw kat besmet. De lintwormlarven komen vervolgens vrij in de darm en ontwikkelen zich tot volwassen lintwormen.

Hoe merkt u een lintwormbesmetting op?
Meestal vermagert uw huisdier en heeft het een doffe vacht. Braken kan tevens één van de symptomen zijn.

Behandeling
Een kuur tegen de Dipylidium caninum is doorgaans alleen nodig als u lintwormschakels in de ontlasting ziet. Door een goede vlooienbestrijding helpt u immers een lintwormbesmetting te voorkomen.

(Bron: Bayer, ‘Wormen’)

Vlooien en teken

Vlooien en teken zijn huidparasieten, die veel ongemak en medische problemen kunnen veroorzaken, zowel bij uw huisdier, als bij uzelf.

Vlooien
Vlooien zijn vleugelloze insecten. Ze zijn 1.5 tot 6 mm grote bruine insecten met lange, krachtige poten, waarmee ze sprongen van wel 30cm kunnen maken. Wereldwijd zijn er wel 2200 verschillende soorten vlooien, maar in onze contreien zien we vooral drie verschillende soorten, waarvan de kattenvlo in het merendeel van de gevallen bij de hond en de kat worden vastgesteld.

De volwassen vlo voedt zich met bloed van de kat. Een volwassen vlo kan tot 15 maal haar eigen gewicht aan bloed per dag opnemen. Vervolgens plant ze zich voort  en legt – tot wel vijftig – eitjes per dag. De vlooieneitjes belanden vooral op plaatsen waar de kat vaak ligt. Na enkele weken ontwikkelt het eitje zich tot larve. Deze larfjes voeden zich ondermeer met huidschilfers en de ontlasting van de volwassen vlooien in haar omgeving. Als de larve is uitgegroeid, verpopt zij zich in een cocon. Het popstadium kan maanden duren maar uiteindelijk komt er een nieuwe vlo uit en begint de cyclus opnieuw. Vroeger vermenigvuldigden de vlooien zich vooral in de zomermaanden, maar nu weten ze zich in onze goede verwarmde huizen het hele jaar door te handhaven en soms ware vlooienplagen te veroorzaken.

Problemen door vlooien
Soms veroorzaken de beten van vlooien alleen wat huidirritatie, maar als de kat veelvuldig wordt gebeten, kan dat – zekere bij jonge kittens – leiden tot ernstige bloedarmoede. Bovendien kunnen volwassen vlooien drager zijn van de lintworm en derhalve een lintworminfectie overbrengen. Grote problemen kunnen ontstaan bij dieren die allergisch worden voor het speeksel van de vlo. Ze ontwikkelen allergische huidziekten, die met veel jeuk gepaard gaan. Door het veelvuldig krabben maakt de kat bovendien zijn huid stuk, waardoor infecties met bacteriën en schimmels in de mogelijkheid zijn om de huidproblemen nog te verergeren. Bovendien bijten de vlooien ook mensen en veroorzaken huidirritatie en sterk jeukende beten.

Bij de verzorging van uw kat hoort derhalve een goede vlooienbestrijding. In onze praktijk beschikken we over de nieuwste middelen, zowel middelen die de vlooien en eitjes doden, als middelen waarmee u de directe omgeving van de kat kunt behandelen. Deze middelen zijn veilig voor de kat en voor de mens, zijn makkelijk aan te wenden, waterbestendig en milieuvriendelijk.
In samenspraak met u adviseren wij u graag welke middelen het meest geschikt zijn voor uw huisdier.
(Bron: Merial, ‘Vlooien: ongewenste gasten’)

Teken
Er zijn verschillende soorten teken, waarvan er in de Benelux slechts een aantal belangrijk zijn. Ze behoren tot de zogenaamde harde teken (Ixodae), die een rugschildje bezitten. De gewone, algemeen voorkomende teek, is de Ixodes ricinus. Teken zijn kleine bruinzwarte parasieten van 1 tot 3 mm groot, die zich uitsluitend kunnen voeden met het bloed van u of uw huisdier. Zij vervellen een aantal malen voordat ze volwassen worden. Voor iedere vervelling hebben zij een bloedmaaltijd nodig. De bloedmaaltijd kan 2 tot 25 dagen duren, waarna de teek van de gastheer valt om met de volgende fase van zijn levenscyclus te beginnen.
De activiteit van teken hangt samen met het klimaat. Het voorjaar en de herfst zijn bekende risicoperiodes voor het oplopen van besmettingen met teken. Teken (voornamelijk de ‘zachte’) zijn in stedelijke gebieden ook gedurende de winter actief, omdat onze huisdieren in een verwarmde omgeving verblijven.

Door teken overgebrachte ziekten
Het zich in de huid vastzetten van de teek geeft vaak jeuk en irritatie. Zelfs na het loslaten van de teek kan er zich gedurende enige tijd een verdikking en ontsteking van de huid voordoen.
Wereldwijd zijn teken verantwoordelijk voor het overbrengen van vele ziekten. In de Benelux is de belangrijkste ziekte, die door teken wordt overgebracht, de ziekte van Lyme. Deze wordt veroorzaakt door de bacterie, Borrelia burgdorferi en is gevaarlijk voor de mens. 10 % van de teken zijn besmet met deze bacterie.
Overdracht van deze ziekte vindt doorgaans pas 48 uur na het aanhechten plaats.

Bestrijding van teken
Door het gebruik van middelen, die teken binnen de 48 uur na aanhechting doden, wordt het risico op ziekte-overdracht sterk verminderd. Naast middelen, die alleen teken bestrijden, bestaan er middelen die vlooien én teken in één behandeling bestrijden.
Zorg voor een regelmatige controle van de vacht van uw kat. Zelfs bij het gebruik van middelen tegen teken, kunnen bij een inspectie levende teken op het dier worden gevonden, aangezien het afdoden van de teek enige tijd in beslag kan nemen. Uw huisdier kan immers iedere keer bij het naar buiten gaan een nieuwe tekenbesmetting oplopen. Vindt u maar enkele teken, dan kunt u die best zo snel mogelijk verwijderen. De kans op besmetting met eventuele ziektes is dan het kleinst.

Verdoof de teek niet vooraf, maar pak hem met een tekenhaak of tekentang en trek hem met een links draaiende beweging uit de huid. Ontsmet nadien het wondje met isobetadine. De verwijdering van teken dient op de juiste manier te gebeuren, anders kan de zuigsnuit afbreken en in de huid blijven vastzitten. Dit kan leiden tot een plaatselijke infectie van de huid.

In onze praktijk staan we tot uwer beschikking om u uitleg te verschaffen over de juiste verwijderingtechnieken van teken. Bovendien beschikken wij over de nieuwste middelen om teken op een veilige en effectieve manier te doden en zo besmetting met ernstige ziekten te voorkomen.
(Bron: Merial, ‘Teken’)

Geboorteregeling

Er zijn veel te veel zwerfkatten, katten die geen echte thuis hebben. Vaak zijn deze zwerfkatten drager van allerhande virale aandoeningen, die tevens uw huiskat ernstig bedreigen. Wanneer er geen maatregelen worden genomen om de voortplanting bij katten te beperken, kan een poes meerdere nesten per jaar grootbrengen. Om dit probleem op te lossen, is een goede geboortebeperking essentieel.

De poes
De vruchtbare periode van een poes wordt krolsheid genoemd. De eerste maal kan u die periode verwachten rond de leeftijd van zes maanden.

Hoe herkent u de krolsheid?
Meestal zal uw poes tijdens de krolsheid, die in het algemeen ongeveer één week duurt, onophoudelijk en aandoenlijk miauwen. Veel poezen zijn duidelijk aanhankelijker of gaan met hun achterwerk omhoog als ze boven de staart geaaid worden. Sommige poezen proberen te ontsnappen om in de buurt van katers te komen. Krolsheid kan gans het jaar door voorkomen, maar we zien het vaker in het voorjaar en tijdens de zomer, meestal met tussenpozen van 2 tot 6 weken.

Om aan krolsheidpreventie te doen, zijn er verschillende methodes, afhankelijk van het feit of u in de toekomst van plan bent ooit met uw poes te kweken.

Als het niet de bedoeling is ooit met de poes te fokken, dan kan u ze best laten ‘steriliseren’ of ,correcter gezegd, castreren. Het gaat hier immers om een castratie omdat tijdens de operatie beide eierstokken en – bij sommige indicaties – eventueel de baarmoeder worden verwijderd. Afbinden van de eileiders, zoals bij de mens wordt gedaan, is bij de poes niet aangewezen. Deze ingreep kan al worden gepland voor de eerste krolsheid, met een minimum leeftijd van ongeveer 6 maanden, tenminste als de kat voldoende is uitgegroeid.

Een poes, die pas een nest kittens heeft gehad, wordt best 6 à 8 weken na de bevalling geopereerd. Het is echter een fabeltje dat een kattin, voor haar gezondheid – eerst een nestje moet hebben gehad.

De krolsheidpreventie door een ‘sterilisatie’ heeft als grote voordeel dat ze slechts éénmalig dient te gebeuren en er geen hormonale bijwerkingen gekend zijn. Soms is het mogelijk dat de poes rustiger wordt, waardoor haar lichaamsgewicht kan toenemen. Dit kan vermeden worden door een regelmatige gewichtscontrole en door op de voeding te letten.

Naast de ‘sterilisatie’ bestaat ook hormonale krolsheidpreventie, met name ‘de pil. Bij de pil dient u wekelijks een hormonentablet toe te dienen.

Wenst u ooit met uw poes te kweken dan kan deze optie aangewezen zijn. U mag evenwel niet vergeten dat aan deze methode grote nadelen zijn verbonden. Het toedienen van deze hormonale preparaten geeft immers een sterk verhoogde kans op baarmoederontsteking, baarmoederkanker, melkkliertumoren en suikerziekte. De pil heeft bovendien nog het nadeel, dat het een weinig betrouwbaar middel is door de moeilijke toediening en het mogelijk achteraf uitbraken van de tablet.

De kater
Een kater wordt rond de leeftijd van 6 maanden hormonaal actief. Hij kan zich dan voortplanten en zal in de meeste gevallen beginnen met zijn territorium af te bakenen, ook binnenshuis. Door te ‘sproeien’ met urine gaat de kater duidelijk maken aan andere katers, dat dit zijn domein is en dat ze best uit de buurt blijven. Eenmaal seksueel volwassen gaat de kater tijdens de ‘kattenperiode’ weglopen en vechten met andere katten. Dit geeft een verhoogde kans op verwondingen en infecties en leidt vaak tot een bezoek bij de dierenarts ten gevolge van vechtabcessen.

Om de voornoemde problemen te vermijden, kan uw kater best worden gecastreerd, zodat hij niet langer onder invloed staat van mannelijke hormonen. Dit gebeurt door het wegnemen – onder algemene verdoving – van beide testikels. Deze relatief kleine ingreep vergt geen hechtingen of nazorg. Hoewel deze ingreep op elke leeftijd kan gebeuren, wordt de castratie best uitgevoerd rond de leeftijd van 6 maanden, voor dat - het hoogst onaangename - sproeigedrag tot uiting komt.

Sommige katers hebben de neiging om dik te worden na de castratie. Dit kan u vermijden door minder of door aangepaste voeding te geven.

(Bronnen: Alison Jones: ‘Katten’; SAVAB: ‘Geboorteregeling bij de kat’)

De operatiepatiënt

Er kunnen veel redenen zijn waarom uw huisdier een ingreep moet ondergaan. Het kan gaan om een zogenaamde routine-ingreep (bijv. sterilisatie, castratie, …) of om een gecompliceerde operatie (bijv. verwijderen van mammatumoren, gebroken been, blaasoperatie...). Enige toelichting omtrent wat een operatie van uw huisdier juist inhoudt, is noodzakelijk, omdat elke ingreep een zeker risico betekent. De recent ontwikkelde verdovingsmiddelen en anesthesiebewaking herleiden dit risico echter tot een strikt minimum.

Voorzorgen, die u in acht moet nemen:

• Het dier moet zo gezond mogelijk aan de operatie beginnen, d.w.z. gevaccineerd, ontwormd en vrij van parasieten zijn.
• Het dier moet nuchter worden aangeboden. Ongeveer 12 uur voor de ingreep mag uw huisdier geen vast voedsel meer krijgen, het drinken mag blijven staan.
• De meeste ingrepen worden in de voormiddag gepland. Bij katten is het vaak aangeraden deze al van de avond voor de operatie binnen te houden. Voorzie even een kattenbak, zodat de kat in de mogelijkheid is haar behoeften te doen. Door de poes binnen te houden, vermijd u dat ze ’s morgens niet komt opdagen, waardoor de geplande operatie moet worden afgebeld. U mag ook de poes de avond voor de ingreep in de praktijk binnenbrengen. Hier beschikken we over comfortabele hospitalisatiekooien, waar uw dier een nachtje kan verblijven.

Het preoperatief onderzoek
Voor de operatie zal de dierenarts een klinisch onderzoek bij uw huisdier uitvoeren. De dierenarts controleert de ademhaling en het hart om eventuele risico’s tijdens de narcose te vermijden. Bij oudere katten gaan we - bij sommige indicaties - tevens over tot bloedonderzoek om afwijkingen aan bijvoorbeeld lever of nieren te kunnen diagnosticeren.

De narcose
Uw huisdier wordt onder narcose gebracht op dezelfde manier als een mens. Vooraf wordt uw huisdier gekalmeerd met behulp van premedicatie (sedatief). Dit sedatief, dat uw huisdier in een rusttoestand brengt, wordt ingespoten in de spier of rechtstreeks in de ader. Door dit kalmeermiddel wordt de hoeveelheid verdovingsstof, die nodig is om uw huisdier onder volledige anesthesie te brengen, verminderd en worden eventuele neveneffecten van die verdovingsstof vermeden.
Na de premedicatie wordt uw huisdier naar de hospitalisatieruimte gebracht, waar de premedicatie in alle rust en stilte haar kalmerend effect kan ressorteren.

Na circa een kwartier wordt uw huisdier vervolgens naar de operatieruimte gebracht, waar een katheder wordt aangebracht. Via deze katheder wordt vervolgens de verdovingsvloeistof toegediend. Afhankelijk van de ingreep beslist de dierenarts of er gasanesthesie nodig is. Het doel van de verdoving is het pijngevoel en bewustzijn van uw huisdier uit te schakelen.

De postoperatieve zorgen
Als gevolg van de narcose treedt er een daling op van de lichaamstemperatuur. De ademhaling en bloedcirculatie vertragen immers onder invloed van de narcose. Bij het ontwaken is het derhalve zeer belangrijk om aandachtig te observeren of al deze functies zich optimaal herstellen.

Het ontwaken gebeurt in onze praktijk in - daarvoor speciaal ontworpen – hospitalisatiekooien. Deze kooien hebben ofwel vloerverwarming, ofwel warmtelampen, zodat uw huisdier snel zijn normale lichaamstemperatuur opbouwt. Bovendien is er voor gezorgd dat uw huisdier zich niet kan verwonden bij zijn eerste wankele pogingen om terug recht te komen. De ademhaling mag niet worden belemmerd, daarom wordt uw huisdier met gestrekte hals in de kooi gelegd.

Om een rustig ontwaken mogelijk te maken bevindt het dier zich best in een niet te fel verlichte ruimte waar het niet te luidruchtig is. Daarom zullen wij slapende dieren niet onmiddellijk naar huis laten gaan. Uw huisdier mag pas naar huis indien het volledig wakker is en dit ondanks het ongeduld en ongerustheid waarmee u op zijn thuiskomst zit te wachten.

De nazorg thuis
Hier geldt dezelfde regel als postoperatief: geef uw huisdier een warme, rustige en niet te lichte omgeving, waar het zich niet kan bezeren. Van zodra het dier ertoe in staat is, mag het drinken. Voeding geeft u best niet gedurende 12 uur na de operatie.

Een kat kan best in een kleine ruimte worden gehouden met een propere kattenbak. Springen en spelen dient u te vermijden totdat de wonde stevig genoeg is.

Na vijf dagen is de huidwonde meestal stevig genoeg om normale activiteiten toe te laten. Na 10 dagen vragen wij u om op controle te komen, zodat de huidhechtingen kunnen verwijderd worden en we de wondheling kunnen controleren. Deze controle is kosteloos.

Als u postoperatieve medicatie meekrijgt, zullen we niet nalaten de juiste dosering op de verpakking of het medicatiezakje te vermelden. Meestal moet deze medicatie pas de dag na de operatie worden opgestart, omdat gelijkaardige medicatie tijdens of vlak na de operatie intraveneus of intramusculair werd toegediend.

Waarop moet u attent zijn na de operatie?

• Na een twee- tot drietal dagen zou de eetlust van uw huisdier volledig hersteld moeten zijn. Braken één dag na de operatie is abnormaal.
• Overvloedig nabloeden (een paar druppeltjes bloed is wel normaal).
• Overmatig zwellen van de wonde.
• Overmatige productie van wondvocht.

Heeft u twijfels na de ingreep, aarzel dan niet om met ons contact op te nemen.

(Bron: SAVAB, ‘De operatiepatiënt’)

Op reis

In de vakantieperiode moet u even stilstaan wat er in die periode gaat gebeuren met uw huisdier. Er bestaan een aantal mogelijkheden en hier volgen enkele tips, die u kunnen helpen om volop te genieten van uw vakantie.

U heeft besloten dat uw huisdier mee op vakantie gaat naar het buitenland.
Als u uw huisdier mee op vakantie neemt, zijn er enkele zaken waaraan u vooraf moet denken voor een aangenaam en gezond verblijf.
Elk land heeft zijn eigen voorwaarden en eisen om een huisdier op zijn grondgebied toe te laten. Wij staan altijd ter uwer beschikking om u hierover meer informatie te verschaffen.
Algemeen kan men stellen dat in Europese landen de volgende verplichtingen moeten worden nageleefd:

• De identificatie van uw huisdier door middel van een microchip of tatoeage.
• Een Europees paspoort (verplicht sinds 1 oktober 2004). ( Meer informatie vindt u op volgende website : http://www.abiec-bvirh.be/).
• Vaccinaties:
  Waarschijnlijk krijgt uw huisdier jaarlijks een ‘cocktail’-enting, waardoor hij of zij beschermd is tegen de belangrijkste besmettelijke kattenziekten. Voor bijna alle landen moeten katten ook tegen hondsdolheid (rabiës) worden ingeënt. Bij een eerste rabiësvaccinatie dient dit minimum 30 dagen voor vertrek te gebeuren en ze is voor 3 jaar geldig. Voor sommige landen, zoals bijvoorbeeld Engeland en de Scandinavische landen, moet tevens een bloedonderzoek gebeuren om te bepalen of na de inenting voldoende antistoffen zijn opgebouwd. Deze bloedname moet plaats hebben minstens zes maanden voor uw vertrek. Aarzel niet om ons te contacteren, zodat wij u de nodige verplichtingen omstandig kunnen uitleggen. (Kijk voor meer informatie over welke eisen worden gesteld in de verschillende landen:  www.vladiver.be/publieke-info-buitenland.aspx ). 

Een gezondheidscertificaat dient u bij uw dierenarts op te halen enkele dagen voor uw vertrek. Hierin verklaart de dierenarts dat uw huisdier klinisch gezond is.Bovendien moet u weten dat er in het buitenland andere ziekten voorkomen, waartegen u uw huisdier kunt beschermen. Hier volgen enkele tips voor een aangenaam en gezond verblijf:

• Bescherm uw huisdier tegen teken of andere parasieten. In Zuid-Europa kunnen teken drager zijn van zeer ernstige ziekten, zoals bijv. Babesiose en Ehrlichiose. Deze ziekten zijn erg moeilijk te behandelen en kunnen dodelijk zijn. Daarom is het belangrijk te voorkomen dat er teken op de kat komen. Wij geven uw graag raad over de beste preventiemiddelen tegen teken, zodat u , samen met uw huisdier, probleemloos naar uw vakantiebestemming kan vertrekken.
• O.a. in Frankrijk en in het Middellandse Zeegebied bestaat het gevaar van zandvliegen. Deze zandvliegjes zijn overdrager van de zeer ernstige ziekte Leishmaniose, die bovendien moeilijk te behandelen is. Katten, die met hun eigenaar meegaan naar deze landen lopen een aanzienlijk risico. Contacteer ons daarom vooraf, zodat we u kunnen informeren over het meest geschikte middel om uw huisdier tegen deze ziekte te beschermen.
• De hartworm: deze worm is terug te vinden in het hart. Een kat, die wordt gestoken door een vlieg, die drager is van de hartworm, kan worden besmet met de larfjes van de Dirofilaria immitis. In het lichaam groeien de larven uit tot wormen van wel 25 centimeter lang. Ze kunnen jarenlang in leven blijven en nestelen zich in het hart en de longslagaders. Vooral onder de lijn Parijs - Milaan komt de hartworm voor, met de hoogste besmettingscijfers in riviergebieden als de Po-vlakte in Italië en de Rhône-delta in Frankrijk. Preventie is wederom erg belangrijk en een gewone wormenkuur tegen lint- en spoelwormen werkt niet. Wij adviseren u graag over de aangepaste behandeling om dit probleem te vermijden.

De reis

Het is belangrijk dat u de reis voor uw huisdier zo aangenaam mogelijk maakt. Hieronder enkele tips:Wen uw huisdier vooraf aan het autorijden. Moest hierbij blijken dat hij of zij last heeft van wagenziekte, dan kunnen we u medicatie verschaffen om dit euvel te voorkomen.

• Las voldoende rustpauzes in tijdens de trip naar uw vakantiebestemming. Lang stilzitten is voor uw huisdier niet aangenaam. Geef uw huisdier de tijd om tijdens een stoppauze zijn behoefte te doen en even ‘zijn pootjes’ te strekken.
• Neem drinkwater en een bak mee, want niet op iedere parkeerplaats is vers water verkrijgbaar.

Terug thuis

Houd uw huisdier na het verlof in de gaten en indien u iets verdacht opmerkt, aarzel dan niet om ons te contacteren. Best kan u uw huisdier na de reis ontwormen. Door het snuffelen in een vreemde omgeving kan u huisdier namelijk een wormbesmetting opgelopen hebben. En terug thuis geldt ook: voorkomen is beter dan genezen.
 
U heeft ervoor gekozen uw huisdier thuis te laten.

Als u ervoor kiest uw kat thuis te laten, is de keuze van een kattenpension meestal de volgende stap. Ook in een pension kan uw kat een leuke vakantie hebben. Geen lange autoritten en lekker spelen met andere soortgenootjes.  Toch vergt een pensionbezoek enkele voorbereidingen van uw kant. De meeste pensions vragen dat uw dier tegen allerlei aandoeningen beschermd wordt. Informeer vooraf bij de pensionuitbater welke de toelatingsvoorwaarden zijn. Vergeet tevens niet om ruim vooraf een plaatsje te bespreken voor het verblijf van uw huisdier, want in de zomerperiode zijn deze plaatsen vaak volledig bezet.

Meest voorkomende toelatingsvoorwaarden:

• Bij een goed kattenpension kan u alleen terecht als de jaarlijkse inenting van uw kat nog geldig is.
• Bescherming tegen vlooien, teken en andere parasieten. Een goede, preventieve vlooienbestrijding is het hele jaar door aan te raden, zeker als uw kat naar een pension gaat. Zij komt daar in contact met veel andere katten en u wilt natuurlijk niet dat uw kat andere katten besmet of vice versa.
• Uw dier moet goed ontwormd zijn, want wormen kunnen zowel bij uw dier als bij de andere pensiongasten nare gevolgen hebben.

U blijft thuis of heeft beslist dat uw huisdier bij familie of vrienden gaat logeren of dat uw huisdier thuis wordt verzorgd.

In dat geval is een goede teken- en vlooienbestrijding gedurende het hele zomerseizoen aan te raden. Ook als u in België op vakantie gaat of uw huisdier blijft thuis of gaat logeren bij familie of vrienden, moet het tegen deze parasieten worden beschermd. In België komen teken steeds vaker voor en zij kunnen overbrenger zijn van de gevreesde Ziekte van Lyme, die ook voor mensen gevaarlijk is. Teken komen vooral voor in bossen, duinen en struikachtige gebieden. Tijdens haar wandelingen buiten, is het gevaar groot dat één of meerdere teken op uw kat vallen. Een goede preventie is daarom wederom aan te raden. Indien uw huisdier mee naar de Ardennen gaat, is een vaccinatie tegen rabiës verplicht.

(Bronnen: Alison Jones, ‘’Katten’; Intervet: ‘Vakantiekriebels’.

Tandverzorging

Net als bij de mensen is een goede mondverzorging bij huisdieren van groot belang om het gebit en het tandvlees een leven lang gezond te houden. Uit onderzoek blijkt dat 70% van de katten rond de leeftijd van twee jaar een tandaandoening heeft. De mondproblemen beginnen vaak met een ophoping van tandplak, een kleverige laag die continu op de tanden wordt gevormd. Als een behandeling uitblijft, kan de tandplak verkalken tot tandsteen, dat stevig vastzit op de oppervlakte van de tanden. Tandplak en tandsteen kunnen aanleiding geven tot gingivitis of tandvleesontsteking. De tandvleesontsteking is erg pijnlijk voor uw kat, zeker tijdens de maaltijden, een kan leiden tot paradontale aandoeningen. Tandplak zorgt er bovendien voor dat de structuren, die de tanden ondersteunen, worden beschadigd, zodat de tanden los komen te zitten. Infecties, ten gevolge van tandaandoeningen, zijn verantwoordelijk voor een slechte adem. Daarenboven kunnen zich vanuit de infectie bacteriën verspreiden via de bloedbaan van uw huisdier, bacteriën, die zich vervolgens nestelen in vitale organen, zoals het hart, de lever en de nieren.

Tandaandoeningen bij huisdieren kunnen de volgende oorzaken hebben:

• Slechte mondverzorging:
  Zonder een goede preventieve zorg kunnen tandplaque en tandsteen ontstaan, die kunnen leiden tot gingivitis en paradontale aandoeningen. In onze praktijk beschikken we over een aantal mondhygiëneproducten die speciaal werden ontworpen om tandplakophoping en de gevolgen ervan te voorkomen. Deze producten bevatten een enzymatisch complex, dat ervoor zorgt dat de ontwikkeling van de bacteriën in de mondholte drastisch wordt verminderd, waardoor een bescherming ontstaat tegen schadelijke bacteriën, die een slechte adem en ophoping van tandplak veroorzaken.
• Ras:
  Te dicht opeen of scheef staande tanden zijn vaker een probleem bij sommige kattenrassen (bijv. Abessijnse en Somalische katten) en kunnen aanleiding geven tot paradontale aandoeningen.
• Voeding:
  Kleverige voeding kan bij een huisdier leiden tot snellere ophoping van tandplak. Daarom beschikken wij in onze praktijk over Hill’s Prescription Diet Feline T/D droogvoeding. Deze brokken zijn speciaal ontworpen om een bijdrage te leveren aan de gebitsverzorging van uw huisdier. Klinische tests hebben uitgewezen dat deze brokken zeer effectief zijn. In vergelijking met andere droogvoeders zijn de brokken groter en vallen niet onmiddellijk uiteen als uw kat erop bijt. In plaats daarvan dringt de tand diep in de brok door, zodat afzettingen van tandplak en andere etensresten van het tandoppervlakte worden verwijderd. Hill’s Feline T/D droogvoeding is een volledige en uitgebalanceerde voeding voor dagelijks gebruik, die andere supplementen overbodig maakt
• Leeftijd:
  Tandaandoeningen doen zich vaker voor naarmate huisdieren ouder worden.

Hoe herkent u de symptomen van tandaandoeningen?
Bij de jaarlijkse vaccinatie en gezondheidscontrole zal de dierenarts het niet nalaten het gebit van uw kat te controleren.

Er zijn verscheidene aanwijzingen die erop wijzen dat uw huisdier tandproblemen heeft:

• Slechte adem
• De aanwezigheid van geelbruin tandsteen
• Rood, gezwollen of bloedend tandvlees
• Pijn bij het eten
• Krabben aan de mond
• Moeizaam kauwen en zelfs verminderde eetlust
• Verlies van tanden
• Kwijlen

Belangrijk is evenwel om – zelfs als uw kat geen van bovenstaande verschijnselen vertoont – het gebit regelmatig te laten controleren door de dierenarts. Sommige problemen zijn niet onmiddellijk te constateren en vooral oudere huisdieren zijn bijzonder vatbaar voor tandaandoeningen.

De dierenarts heeft tandproblemen vastgesteld bij uw huisdier, wat nu?
Afhankelijk van de aard van het tandprobleem zal de dierenarts beslissen tot een routinebehandeling voor het reinigen van het gebit of tot een operatieve ingreep. In ernstige gevallen zal de dierenarts adviseren om losse of beschadigde tanden te trekken. Maar als er geen specifieke problemen zijn, zal de dierenarts u adviseren het gebit van uw huisdier grondig te laten reinigen en polijsten ten einde de tandplak te verwijderen (net zoals uw tandarts bij uzelf doet tijdens de halfjaarlijkse controle). Om ervoor te zorgen dat deze behandeling zo optimaal en veilig mogelijk verloopt, zal de dierenarts uw huisdier onder algemene verdoving brengen. Na een dergelijke behandeling kan een goede mondhygiëne worden gehandhaafd door een regelmatige reiniging van het gebit. De dierenarts zal u adviseren over preventieve maatregelen, zoals poetsen, en eventueel speciale voeding (Hill’s T/D droogvoeding). Bij het poetsen dient u een speciaal voor huisdieren samengestelde tandpasta te gebruiken; over de  poetstechniek zal de dierenarts u omstandig uitleg verschaffen.

(Bron: Alison Jones: ‘Honden’; Hill’s, ‘Tandaandoeningen; Ecuphar, ‘Hoe slechte adem en gebitsproblemen te voorkomen?’)

De oudere kat

U en uw kat hebben in de loop der jaren een hechte band opgebouwd. Uw kat maakt deel uit van het gezin. Het zal u dan wel verbazen om te horen dat wanneer uw kat zeven jaar is, zij in feite al in de seniorenfase van haar leven zit. Tijdens de laatste jaren van het leven van uw huisdier veranderen haar behoeften. Belangrijk om te onthouden is dat ouderdom geen ziekte is en niet met een slechte gezondheid hoeft gepaard te gaan. Oude katten zijn gewoon anders dan kittens. Graag geven we u enkele tips, zodat uw kat ook op gevorderde leeftijd zoveel mogelijk van het leven kan genieten.

Een comfortabele leefomgeving
Sommige oudere katten slapen meer dan voordien. Als je bedenkt dat oudere katten vaak stijve gewrichten hebben, is het logisch dat een lekker zachte slaapplaats de beste keuze is voor uw kat als zij ouder wordt.

Veel voorkomende aandoeningen bij oudere katten:

• Op oudere leeftijd kunnen katten slechter gaan zien of horen. De meeste katten hebben er geen probleem mee als ze doof worden, maar praktische tips (bijv. uw kat wekken met een heel voorzichtige aanraking of uw kat laten weten wanneer u weggaat) kunnen nuttig zijn. Vergeet ook niet dat als uw kat doof is en gewend is om onder geparkeerde auto’s of op uw oprit te gaan slapen, u extra voorzichtig moet zijn, omdat hij/zij de naderende of startende auto’s niet langer kan horen.
• Blindheid kan ontstaan door staar (lensvertroebeling). Deze aandoening herkent u aan de blauwgrijze waas over de ogen van uw kat.
• Veel oudere katten hebben last van een hoge bloedruk. Dit uit zich vaak door een plotselinge verandering in de kleur van één van de ogen, die wordt veroorzaakt door een netvliesbloeding. Dit is een noodsituatie en snel ingrijpen door een dierenarts is nodig om het gezichtsvermogen van de kat te redden.
• Oudere katten kunnen smaak- en reukzin kwijtraken. Dit betekent dat ze zeer kieskeurig worden wat eten betreft.
• Nieraandoeningen komen vaak voor bij oudere katten, maar zijn vaak moeilijk te herkennen. Eén van de eerste symptomen van een nierziekte is verhoogde dorst. Veel kattenbezitters zien hun katten zelf nooit binnenshuis drinken tot ze nierproblemen krijgen. Het kan zelf zijn dat u nooit merkt dat uw kat meer gaat drinken, maar vaak ziet u wel dat uw kat op vreemde en/of ongewone plaatsen gaat drinken, bijvoorbeeld uit plassen op straat of terras of bij een druppelende kraan. De dierenarts kan door middel van een eenvoudige bloed-en urinetest vaststellen of uw kat een nierziekte heeft.
• Oudere katten lopen een kans om diabetes (suikerziekte) te krijgen, vooral als ze te zwaar zijn. Diabetes is een aandoening waarbij het bloed teveel suiker bevat. Dit wordt veroorzaakt door een gebrek aan het hormoon insuline. Katten met diabetes hebben heel veel dorst en vallen vaak af ondanks dat ze een gezonde eetlust hebben. Als bij uw kat diabetes wordt vastgesteld, is het mogelijk dat uw dierenarts een speciaal dieet en dagelijkse injecties met insuline adviseert om de bloedsuikerspiegel op peil te houden.
• Als een oudere kat plotseling ophoudt met in de kattenbak te plassen en dit in huis begint te doen, zou dit kunnen wijzen op ofwel een gedragsstoornis of op een blaasontsteking (cystitis). Andere symptomen van blaasontsteking zijn moeilijk kunnen plassen en bloed in de urine. Oudere katten kunnen een blaasonsteking krijgen door toedoen van een bacteriële infectie of blaasstenen en –gruis. Voor deze aandoeningen zijn behandelingen nodig, zoals:
  • Een speciaal dieet om te voorkomen dat zich kristallen vormen
  • Chirurgische verwijdering van de blaasstenen
  • Antibiotica ter bestrijding van de infectie
  • Ontstekingremmers
• Ook kanker komt veel voor bij oudere katten, dus als u merkt dat uw kat knobbeltjes, bulten of zwellingen krijgt, is het van essentieel belang dit door uw dierenarts te laten onderzoeken. Niet alle knobbeltjes zijn kwaadaardig en zelfs als ze dat wel zijn, is de kans op herstel veel groter als ze in een vroeg stadium worden ontdekt en chirurgisch verwijderd.

Een goed gebit
Gebitsproblemen zijn verreweg de meest voorkomende aandoening bij oudere katten. Daarom zal de dierenarts bij de gezondheidscontrole – ter aanleiding van de jaarlijkse vaccinatie – het gebit van uw huisdier grondig controleren. Toch kan u thuis preventief te werk gaan. Als mens zijn we gewend om tweemaal per dag onze tanden te poetsen. Dat maakt gewoon deel uit van onze dagelijkse routine. Helaas kunnen de meeste huisdieren niet rekenen op een dergelijke tandverzorging. Combineer dit gebrek aan mondhygiëne met zacht kattenvoer dat vaak aan de tanden blijft plakken en het wordt al snel duidelijk waarom zoveel katten tandproblemen krijgen.

Gezien voorkomen beter is dan genezen, zal de dierenarts u – na een eventuele tandreiniging – graag adviseren over alle preventieve maatregelen, die u thuis kan treffen, om het gebit van uw huisdier zo goed mogelijk te onderhouden. Uw dierenarts zal u aanraden het gebit van uw huisdier te reinigen met - specifiek voor katten ontworpen – tandpasta. Het poetsen zorgt voor een dagelijkse gebitsverzorging, zodat de aanzet van tandplak wordt voorkomen. Bij sommige patiënten zal de dierenarts ook specifieke droogvoeding voorstellen, waarvan klinisch werd bewezen, dat het tandproblemen voorkomt.

Denk eraan dat een oudere kat niet noodzakelijk een slecht gebit moet hebben. Een tandverzorging, gecombineerd met de preventieve maatregelen, zal ervoor zorgen dat uw huisdier zonder tandpijn zijn laatste levensfase kan ingaan.

Een gezonde geest in een gezond lichaam.
Naarmate we ouder worden, hebben we andere voedingsstoffen nodig. Volwassen mensen eten andere dingen dan baby’s of tieners. Dat geldt vanzelfsprekend ook voor uw huisdier wanneer ze ouder worden. Vreemd genoeg blijven veel mensen hun kat haar hele leven lang hetzelfde voer geven.

Katten van middelbare leeftijd komen meestal aan omdat ze minder actief worden. In dat geval is het vaak nodig over te schakelen op een minder calorierijk voer om het ideale lichaamsgewicht te behouden. Zwaarlijvigheid is immers een belangrijke risicofactor voor vele andere gezondheidsproblemen, zoals:

• Gewrichtsaandoeningen
• Diabetes
• Huidaandoeningen
• Hartaandoeningen
• Aandoeningen van de luchtwegen
• Leveraandoeningen
• Blaasaandoeningen

Daarom zal uw dierenarts bij de jaarlijkse controle steeds het gewicht van uw huisdier controleren. Bij een te grote gewichtstoename zal hij samen met u een plan opstellen om het gewicht van uw kat op een gezond peil te houden.
Als uw kat, daarentegen, lijkt af te vallen kan u best overstappen op een beter verteerbaar, energierijker voer.

Voeding
Zelfs als uw oudere kat gezond is, heeft hij zeker baat bij voeding, die speciaal werd samengesteld voor huisdieren van zeven jaar of ouder. Katten met specifieke gezondheidsproblemen hebben mogelijk speciale dieetvoeding nodig, die hen helpt de kwaal te bestrijden. Vraag hierover advies aan uw dierenarts.

Gezonde oude katten
Het optimale voer voor de oude kat bevat:

• Een superieure anti-oxidantenformule, die bijdraagt aan een gezond immuunsysteem en de ouderdomsgebreken vertraagt
• Omega-3 en omega-6-vetzuren voor een gezonde huid en vacht
• Weinig fosfor en zout voor een optimale nierfunctie
• Taurine voor het behoud van een goed gezichtsvermogen en een gezond hart
• Het juiste gehalte aan mineralen en urine-pH om de urinewegen gezond te houden.

Een ideaal voer is Hill’s Neutered Mature Adult. (Deze voeding is onze praktijk verkrijgbaar)

Een oudere kat, die één van de bovenvermelde aandoeningen heeft, zal best op een aangepast dieet worden geplaatst. Na een grondig onderzoek, vaak gepaard gaande met bloed- en urineonderzoek zal de dierenarts u adviseren, welke voeding voor uw huisdier het meest geschikt is.

Nu uw kat zich in de seniorenfase bevindt, neemt de kans op een aantal gezondheidsproblemen toe. Net zoals oudere mensen vaker een bezoek brengen aan de dokter, is het aangeraden met uw ouder huisdier minstens eenmaal per jaar op controle te komen bij de dierenarts. Tenslotte komt deze jaarlijkse controle voor een kat overeen met eenmaal om de vier jaar voor een mens.

Tijdens deze jaarlijkse controle kan de dierenarts de algemene gezondheidstoestand van uw oudere kat controleren en zal klinisch gekeken worden naar een aantal aandoeningen, die op latere leeftijd kunnen voorkomen. Merkt de dierenarts de eerste symptomen van ziekten op dan zal zij/hij niet aarzelen om verder doorgedreven onderzoek (bloedname, radiologie,…) voor te stellen.

En hoewel uw kat op leeftijd is, heeft hij nog steeds zijn inentingen nodig. Het afweersysteem van uw kat kan met het verstrijken der jaren afnemen en daardoor worden de jaarlijkse inentingen steeds belangrijker.

Ook vlooien- en tekenbestrijding blijft aan de orde, parasieten houden immers geen rekening met de leeftijd van uw huisdier. Hetzelfde geldt voor een wormenbesmetting. Hoewel spoelwormen niet zo vaak voorkomen bij oudere katten, wordt een lintwormbesmetting in de praktijk wel vastgesteld bij katten in de seniorenfase. Als uw kat namelijk vaak dode beesten in zijn bek heeft of vlooien heeft gehad, loopt zij nog steeds het risico om besmet te raken met lintwormen.

Het afscheid
U kunt niet voorkomen dat uw kat ouder wordt. Regelmatige controles door uw dierenarts, goede voeding en een goede gezondheidszorg dragen er evenwel in sterke mate toe bij dat uw huisdier een lang en gezond leven kan leiden.

En toch komt die onvermijdelijke dag, waarop u afscheid moet nemen van uw huisgenoot. Ondanks al uw goede zorgen komt het moment waarop het leven een einde kent. Vele eigenaars hopen dat hun huisdier rustig inslaapt in zijn vertrouwde omgeving, maar de ervaring leert dat dit niet zo vaak voorkomt. Rekening houdend met de medische achtergrond van uw huisdier, zal de dierenarts daarom soms voorstellen om over te gaan tot euthanasie, omdat het niet langer in het belang van het dier is om het leven nog langer te rekken en omdat uw dier ook recht heeft op een waardig afscheid.

Eenmaal dat de beslissing is genomen, zal de dierenarts – in onderling overleg met u – een afspraak maken, zodat de euthanasie in een rustige en serene sfeer kan verlopen. Intraveneus zal er een inspuiting (met een overdosis van barbituraten) worden toegediend, die ervoor zorgt dat uw kat rustig inslaapt. Ze voelt niets meer en merkt niet meer wat er in haar omgeving gebeurt.

Afhankelijk van uw emotionele draagkracht mag u zelf beslissen of u tijdens de euthanasie bij uw kat aanwezig bent of niet. We hebben er alle begrip voor indien u zou beslissen niet aanwezig te blijven. Het belangrijkste is immers dat u in herinnering houdt hoeveel mooie jaren u samen met uw kat heeft beleeft, hoe ze deel uitmaakte van uw gezinsleven, hoeveel toffe jaren jullie samen hebben beleefd, hoe u – samen met uw dierenarts – alles in het werk hebt gesteld om haar een lang en gezond leven te geven,…

Voor of na de euthanasie, zal de dierenarts u ook vragen wat er moet gebeuren met uw huisdier na het overlijden. U kan ervoor opteren de kat in de praktijk te laten, waar ze zal worden opgehaald om nadien collectief te worden gecremeerd, of u kan kiezen voor een individuele crematie. In het laatste geval zullen wij u voorzien van de nodige informatie en zullen we, indien u dit wenst, de nodige stappen ondernemen om de individuele crematie volgens uw wensen te laten verlopen.

(Bron: Alison Jones: ‘’Katten’)

Leeftijd van een kat in mensenjaren

Leeftijd kat
3 maand	2 jaar
4 maand	5 jaar
5 maand	8 jaar	kitten voeding
6 maand	14 jaar
7 maand	15 jaar
8 maand	16 jaar
1 jaar	18 jaar
2 jaar	25 jaar
3 jaar	30 jaar	adult voeding
4 jaar	35 jaar
5 jaar	40 jaar
6 jaar	43 jaar
7 jaar	45 jaar
8 jaar	49 jaar
9 jaar	53 jaar
10 jaar	57 jaar
11 jaar	61 jaar
12 jaar	65 jaar	senior voeding
13 jaar	70 jaar
14 jaar	75 jaar	jaarlijkse
15 jaar	80 jaar	bloedname ter
16 jaar	85 jaar	controle suiker,
17 jaar	90 jaar	nierfunctie,
18 jaar	95 jaar	leverfunctie …
19 jaar	99 jaar
20 jaar	103 jaar
20 jaar	103 jaar